^^ เขตรักษาพันธุ์สัตว์ป่า ภูหลวง^^

[เจ้านาง]

กลับมาแล้วกับความหนาวเคล้าความอ่อนล้า ง่ายๆ สั้นๆ ได้ใจความ รวมตัวกันไม่ถึงสองอาทิตย์แค่อยากจะไป พี่ๆ เพื่อนๆ น้องๆ ต่างคนต่างอยากไป ต่างคนต่างถอนตัว ไปๆมาๆ

จาก 2 คันรถ 1 ครอบครัว กับ 1 กลุ่มเพื่อน มาเป็น 3 คันรถ 10 คน กับเจ้าตัวเล็ก 2 คน..

เจ้าบอกเพื่อนๆว่า ขับไปก่อนเดี๋ยวจะขับต่อ เราตะลอนๆ ออกจากเมืองสระบุรี 9.30 น.pm นะ ด้วยความหิว ขับรถไป 30 กิโลเพื่อไปทานข้าวต้มที่พระทุทธบาท แล้วก็ลัดเลาะออกมาตามๆ กันด้วย ว.2 ตัว และโทรศัพท์มือถือ

ขับไปเต้ยบอกว่า เจ้า เปิดคอนเสริทให้ดู เจ้าก็คุยไปเพลงก็ไม่ได้ฟัง ไปๆ มาๆ ขอเต้ยไปหลับหลังรถ ดีที่มีหลังคา ขอ 2 ชม.ผ่านเพชรบูรณ์แล้วจะขับต่อให้..
ถึงปั๊ม ปตท.. เจ้าก็ไม่วาย กินมาม่าและแฮม กินแล้วก็นอนต่อ เต้ยกะป้อมงง รัยฟะ มันบอกจะขับต่อ กินเสร็จหนาวหนีขึ้นรถเฉยเลย..

[เจ้านาง]

ระหว่างทางค่ำคืนเราขับๆ ตามๆ กันไปนัดพบกันเป็นจุดหมาย ผ่านเพชรบูรณ์ ผ่านหล่มสัก หล่มเก่า และด่านซ้าย รู้สึกเหมือนรถสั่นไหว ปิดเปิดประตูกันปึ้งปั้ง เจ้าไม่ได้สนใจ เพราะมัวแต่หลับเพลิน รู้อีกที โดนทุกคนมายืนรุม ตืนได้แล้วยัยเจ้านาง ไปล้างหน้าหาข้าวทาน

เจ้าตื่นมาด้วยอาการหนาวสั่นหายใจไม่ออก ทำไมหนาวงี้ฟระนี่.. หันไปมอง ภูเรือแล้วววววววว อ้าวไหนเต้ยบอกจะใหขับรถ ทำไมขับเอง งกนี่หว่า..

ทุกคนมองหน้าพร้อมกันหมด

อะไรกันเจ๊ เขาทั้งปลุกทั้งยันทั้งเข่ยารถ ทั้งขย่ม ยังไม่ยอมเปิดตาตื่น ใครจะไปกล้าอีก ฮ่วย..

อ้าว.. ขอโทษ

[เจ้านาง]

ถึงภูเรือด้วยอากาศที่เย็นจัด ต่างคนที่มาแบบไม่ตั้งตัว เย็นปุ๊บชวนปั๊บก็ออกมาเลย เลยต้องหาซื้อเสื้อผ้ากันหนาวไม่คิดว่าจะหนาวเย็นขนาดนี้ ได้ใจเชียวค่ะ

ตลาดภูเรือจึงเป็นแหล่งขายของหน้าหนาวพร้อมอาหารเช้าบ้านๆ ให้พวกเรา..

จากตลาดภูเรือเราไม่ได้แวะขึ้นไปบนภูเรือ เราเดินทางต่อไปยังภูหลวงเลยอีกหลายสิบกิโล ไม่นานนัก ก็ถึงที่หมายผ่านทุ่งบัวตองที่ไม่ได้ลงไปถ่ายภาพ บอกแต่ว่าขากลับ ๆ ขากลับก็ไม่ได้แวะ เวรกำ

[เจ้านาง]

เราขนของเข้าที่พักที่จองไว้ไม่นานไม่ใช่หน้าเทศกาลจึงมีที่ให้พัก แล้วบึ่งขึ้นไปรับลมหนาวด้านบนภูหลวงสายเกินไปแล้ว กับบรรยากาศหมอกหนาจัด เราเดินเล่นที่ลานสุริยัน เพื่อควานหากล้วยไม้ที่มี ว.ที่แยกเป็น 2 กลุ่ม.. เจ้าและอีกกลุ่มลุกหลาน

ต่างแยกย้ายกันใครใคร่ถ่ายภาพก็ทำ ใครใคร่เดินก็เดิน

เราได้อะไรมากมายกับที่นี่แม้จะมาหลายครั้งก็ตาม ก็แปลกตาไปหลายแบบ

[เจ้านาง]

เหล่าไม้ใหญ่ด้านใกล้พระตำหนัก เหล่าพรรณไม้ต่างๆ ที่ปิดฉากลงด้วยฤดูกาล และเปิดฉากกับบางตำนานก็มีให้เห็น เส้นทางลัดเลาะเด่นให้เห็นไม่หลงถ้าเดินตามเสนทาง.. ภูหลวง

[เจ้านาง]

เส้นทางเดินศึกษาธรรมชาติ แม้ดูจะแห้งๆ แต่ไม่แล้งนะคะ อากาศที่หนาวเย็น กล้วยไม้ชอบนักหนากับระดับความสูง

[เจ้านาง]

เส้นทางศึกษาธรรมชาติสร้างใหม่แต่ก็กลมกลืนไปกับเส้นทางที่คล้ายดังเดิม เริ่มมีจุดชมวิวด้านบนด้วยคะ

[เจ้านาง]

[LivingYou_^-^Me]

พรรณไม้หลังสายฝนผ่านไปแค่เดือนสองเดือน ความแห้งใกล้เข้ามา..พื้นที่หนาตาด้วยข้าวตอกฤาษี

[LivingYou_^-^Me]

ดูไปดูมา ช้างเข้ามาคลุกเดินย่ำไปบนนี้เอง ตอนแรกนึกว่าคนมากวาดที่ถ่ายภาพ

[LivingYou_^-^Me]

เดินเรื่อยๆไป กับก้อนหินขนาดใหญ่... ป้ายบอกศึกษาเชิงนิเวศน์ ข้าวตอกฤาษี

Sphagnum moss ได้ชื่อว่าเป็นฟองน้ำมีชีวิต เนื่องจากมีโครงสร้างพิเศษที่ช่วยให้ข้าวตอกฤาษีสามารถเก็บน้ำไว้ได้จำนวน มาก นั่นคือ ช่องว่างที่เรียงกันอยู่จำนวนมากภายในเซลล์ แต่ละช่องว่างจะมีลักษณะคล้ายลูกโป่งที่มีช่องเปิด 1 ช่อง และสามารถขยายขนาดเพื่อรองรับน้ำได้ปริมาณมาก

คุณสมบัติการกักเก็บน้ำของมอสข้าวตอกฤาษี ทำให้มีการนำข้าวตอกฤาษีไปใช้เป็นวัสดุคลุมดิน เพื่อป้องกันการสูญเสียน้ำ ในกระถางของไม้ดอกไม้ประดับสวยงามที่ต้องการความชุ่มชื้นสูง

ประโยชน์ด้านสิ่งแวดล้อม และการดักจับฝุ่นละออง มอสหลายชนิดมีการสร้างแว็กซ์เคลือบบนผิวเซลล์ เพื่อป้องกันการสูญเสียน้ำออกจากเซลล์ และทำหน้าเป็นกาวคอยดักจับฝุ่นในอากาศที่ลงมาตกบนมอสด้วย ฝุ่นที่ติดอยู่กับแว็กซ์นี้จะไม่ฟุ้งกระจายกลับสู่สิ่งแวดล้อม แต่จะถูกย่อยสลายกลายเป็นปุ๋ยให้กับมอส

ใน ต่างประเทศมีการนำคุณสมบัติการดักฝุ่นของมอสมาใช้ประโยชน์ โดยการปลูกมอสไว้ตามเกาะกลางถนน เพื่อให้มอสคอยดักจับฝุ่นที่ฟุ้งกระจายอยู่ตามถนน และยังคอยกักเก็บความชุ่มชื่นเอาไว้ ช่วยลดทั้งฝุ่นละอองและเพื่อความสดชื่นให้กับพื้นที่ที่มีมลพิษสูง

ประโยชน์ด้านการแพทย์ จากอนุพันธ์ของสารต่างๆ ที่ซ่อนอยู่ในพืชจิ๋ว จากการสังเกตมอส ลิเวอร์เวิร์ต และฮอร์นเวิร์ตในธรรมชาติ มักพบว่าไม่มีแมลงหรือสัตว์อื่นๆ กินพืชกลุ่มนี้ และยังไม่พบเชื้อรา และโรคพืชต่างๆ ในพืชกลุ่มนี้ จึงเริ่มมีการศึกษาอนุพันธ์ของสารที่มีอยู่ในโครงสร้างของพืช จากการศึกษาในห้องปฏิบัติการในต่างประเทศพบสารออกฤทธิ์ทางชีวภาพ สารต้านเชื้อรา แบคทีเรีย และเซลล์มะเร็ง

อย่าง ไรก็ตาม ในประเทศจีน มีการใช้ประโยชน์จากมอส และลิเวอร์เวิร์ตในรูปแบบของสมุนไพร และภูมิปัญญาชาวบ้านมาแล้วเป็นเวลานาน เช่น การใช้ลิเวอร์เวิร์ตรักษาฝีหนอง ใช้เป็นยาลดไข้ ยาคลายกล้ามเนื้อ และยังนำมอสมาทำเป็นชา ชงดื่มแก้เมื่อย และเป็นยาขับนิ่วในไต

ประโยชน์ด้านการเฝ้าระวังสิ่งแวดล้อม เนื่องจากพืชจิ๋วมีโครงสร้างไม่ซับซ้อน การดูดซับสารอาหารจะดูดซับเข้าสู่เซลล์โดยตรง มนุษย์จึงในคุณสมบัตินี้ในการตรวจสอบสารที่พืชดูดซับเข้าไป เพื่อเฝ้าระวังสารปนเปื้อนจำพวกโลหะหนัก ในบริเวณที่เป็นย่านอุตสาหกรรม

นอก จากประโยชน์ที่กล่าวมาแล้ว พืชจิ๋วอย่างมอส ลิเวอร์เวิร์ต และฮอร์นเวิร์ต ยังมีประโยชน์ในด้านของสภาพจิตใจ เช่น โครงการปลูกมอสของนักโทษในเรือนจำต่างประเทศ เพื่อใช้ฟื้นฟูสภาพจิตใจ และประโยชน์ในแง่ของการศึกษาวิวัฒนาการ โดยเฉพาะในกลุ่มฮอร์นเวิร์ต ที่แม้จะไม่ค่อยมีการนำมาใช้ประโยชน์ในด้านต่างๆ ที่กล่าวมา แต่ฮอร์นเวิร์ตมีลักษณะที่เชื่อมโยงกันระหว่างพืชกลุ่มไม่มีท่อลำเลียง หรือพืชกลุ่มไบรโอไฟต์ กับพืชกลุ่มมีท่อลำเลียง ซึ่งมีวิวัฒนาการสูงกว่า

ข้อมูลจาก http://www.biotec.or.th

[LivingYou_^-^Me]

เอื้องสำเภางาม ที่มีแค่เพียงต้นเดียว... อีกหน่อยถ้าเต็มภูหลวงคงงามสง่าน่าเชยชม

[LivingYou_^-^Me]

กระเจี้ยง ที่บานเต็มลานหิน ดูเคล้า เข้ากันดีกับสีของเปลือกใบ

[LivingYou_^-^Me]

เอื้องกระเีจี้ยงหรือเอื้องศรีเทียง Epigeneium amplum มีหูเหมือนกระต่ายเลย เห็นแล้วคิดถึง กระต่ายหูรู่ (ชื่อกล้วยไม้)

[LivingYou_^-^Me]

เอื้องเทียนบ้าง แม้จะเห็นแค่กอเดียว ก็ยังดีกว่าไม่ได้เห็นอะไรเลย คิดถึง.. ได้แต่คิดถึง ดีกว่าไม่ได้ส่งใจผากเอืองเทียนมาให้ ได้รับหรือเปล่าหนอ

[LivingYou_^-^Me]

ที่สำคัญกระดิ่งภู

[LivingYou_^-^Me]

รองเท้านารีอินทนนท์ที่สง่างาม

[LivingYou_^-^Me]

สิงโตขยุกขยุย

[LivingYou_^-^Me]

เอื้องพร้าว ในศูนย์เพาะชำ

[LivingYou_^-^Me]

สิงโตก้ามปู ป่าวหนอ..