^^คลองอีเฒ่า..เขาใหญ่^^

[Sweet_devil]

วันว่างๆ ของขอบสายปลายฟ้า..อีกหนึ่งการเดินทาง เจ้าจำได้ นู๋บิว จากต้วมเตี้ยมคลับ และหลายๆคน ยกให้เจ้า เป็นเจ้าแม่เขาใหญ่.. บร้าป่าวฟระ ไม่นะ เจ้าแค่บ้านใกล้ และไม่มีที่จะไป หลายครั้งเมื่อหัวใจว่างเปล่า...บางทีไม่เหลืออะไร เจ้าก็ขึ้นเขาใหญ่...

ครั้งนี้ ตี๋สามเฝอ เบียร์ และชายเต.. อยากเดินป่าหาธรรมชาติ หนุ่มๆ แต่ละคนเจ้าสำอางกันทั้งนั้น จะทำไงดี งานก็ต้องทำ แต่เรื่องเที่ยว ไม่บันยะบันยัง อีกหน่อยคงไม่เหลืองานให้ทำเพราะโต๊ะทำงานดูเก่าและขลังมากเกินไปแล้ว.. นายจะด่าไหมฟระนี่..

ไปค่ะไป "ขึ้นเป้"

คลองอีเฒ่าง่าย ๆ สบายๆ แต่เหนื่อยมากมาย..กับเพื่อนๆ นักเดินทางที่ไม่ใช่ตัวยง

[Sweet_devil]

เรารวมตัวกันที่หน่วยป้องกัน. ตาวุฒิ เป็นผู้นำพาเราเดินทาง เราไม่ทำผิดกฏเสมอ การเดินทางเพื่อป้องกันภัยต่างๆ ที่อาจเกิดขึ้น เมื่อเราพร้อม.ก็โบกรถหน้าที่ทำการไปลงยังหน่วยหนองผักชี.. และเริ่มแบกเป้ สาวเท้าเข้าป่า บ่ายสองโมงแล้ว เราพึ่งเริ่มเดินทาง ตะวันที่ย้อนแสง ทำให้เราได้ภาพที่งามตา ท้องทุ่งหญ้าเขียวขจี และมีความหวัง เสียงนก สายลมที่พัดผ่านพาดลำคำ ผ่านกาย เหงื่อที่เริ่มหยดไหลเพราะอากาศร้อนกลางแสงแดดที่แผดจ้า..

ตี๋ เบียร์ เดินไป เจ้าหยุดเก็บภาพบางครั้ง.. ชายเตเดินตามด้วยความรู้สึกยิ่งใหญ่ เห็นท้องฟ้าเห็นก้อนเมฆ เห็นแนวไพร อะไรจะสุขใจเท่าการเดินทาง

[Sweet_devil]

ทุ่งหญ้าที่กำลังเติบโต สูงเกือบเท่าศรีษะเรา บ่งบอกให้เห็นถึงความสมบูรณ์ของป่าที่นี่ สัตว์ป่า มักมากินหญ้าเสมอ วัฏจักร กำลังเริ่มต้นเมื่อหญ้าระบัด ฉะนั้นเมื่อสัตว์ป่าเยอะ...ทากน้อยๆ ก็เยอะตามเป็นทวีคูณ..

เจ้า..ทำอะไร เจ้าแบกเป้เดินช้าๆ ตามครรลอง คิดทบทวนเวลาที่ผ่านมา..เจ้าทำอะไรหลายอย่างจนเกือบจะบอกได้ว่าคุ้มแล้วกับชีวิตที่เกิดมาครั้งหนึ่ง ตายครั้งหนึ่ง.. เวลาที่นับย้อนกลับไปทุกวัน..ทำให้เจ้าเริ่มคลายความหวาดกลัว อะไรจะเกิดก็ต้องเกิด "เพื่อนคนหนึ่งของเจ้าบอกว่า จะมีกี่ชีวิต ที่มองย้อนกลับไป แล้วทำให้เรายิ้มได้" นั่นคือกำลังใจให้ตัวเอง..

[Sweet_devil]

เจ้าเดินตามทางต่อจากตี๋และเบียร์ ผู้ที่ไม่ได้พบกับเจ้านานมาก เบียร์ยังคงชื่นชมเจ้าเช่นไรก็ยังคงเป็นเช่นเดิม..ไม่เปลี่ยนแปลง

การได้พบเจ้าเหมือนพวก"นรก" กลุ่มนี้ได้ขึ้นสวรรค์ 5 5 จริงป่าวไม่รุ้ รู้แต่เพียงว่า แค่คำเดียวที่เจ้าได้รับจากพวกเขา เจ้าก็มาในทันใด ที่จริงก็ไม่ใดเท่าไร เพราะหลายสิบกม.กว่าจะถึงบนเขาใหญ่ ตามคำเรียกร้อง....

แนวป่าด้านหน้า กับการพูดคุยตามเรื่องของป่า พื้นฐานชีวิต... รู้สึกดีจริง..

ชายเตมักเดินเป็นเพื่อนเจ้าเสมอ เรามีเรื่องต้องคุยกันมากมาย

น้องเบียร์ ก็ยังคงอยากปล่อยกายตามสบาย ตามอารมณ์ ไม่ห่างหาย

ตี..หนุ่มเหลือน้อย วัย 17 (สมอง) งานนี้แต่งตัวเพื่อให้เข้ากับบรรยากาศเดินป่า งานนี้ตี๋ไม่ได้เอาเสื้อผ้าใส่ถุงกระดาษไปเหมือนลาวใต้อีกแล้ว..

[Sweet_devil]

กำลังเดินจะแซงเบียร์ (เด็กขนน้ำ) อยู่ดีๆ อ้าว ทำไมมีคนเดินสวนออกมาอ๊ะ.. นี่เราหันหลังถ่ายภาพ หรือยังไงเนี่ย.. งง

คนเดินตามมาหน้าตาคุ้นๆ นะคะ คุ้นมาก..

เหมือนไปท่องเที่ยวอินเดีย กับสะพานมอญเลย.. มีคนแบกน้ำบนหัวด้วย

[ม่อน]

เดินบนถนนทำไมถึงต้องใส่ถุงกันทากด้วย ไปบุกป่าฝ่าดงไหนมาเนี่ย

[Sweet_devil]

ใครบอกแกร บนถนนไม่มีทาก..

แกรลองถามสายฟ้า เรโกะ ปอแน คารอส นังปอนด์ ดูเดะ..

ทากเป็นล้าน...

[Sweet_devil]

เส้นทางไม่ได้ยากนัก การเดินออกกำลังก็ทำให้กระปรี้กระเป่าดีนะคะ เจ้ามองตามแนวต้นหญ้า ไกลลิบๆ นั่นเป็นหลังคาหอส่องสัตว์หนองผักชี.. เราเดินกันมาใกล้ตัดเข้าป่าแล้วคะ อากาศร้อนมากมายทำไม สภาวะโลกร้อนมันถึงได้ร้อนเยี่ยงนี้

นี่ขนาดมานอนในป่าแล้วเชียวนะ

[Sweet_devil]

บางครั้งก้อนเมฆก็ลอยปกคลุมท้องฟ้าให้ดูมืดมน หม่นหมอง.. เดินไปก็เสียวไป กลัวฟ้าลงซะมากกว่า สาบานไว้เยอะ..

แต่แล้วเมฆที่บดบังก็เลือนลอยออกไปเป็นความสว่างไสวแห่งท้องทุ่งช่นเดิม อากาศดีนะคะ สดชื่น แต่ก็ยังทำให้เจ้าหายใจไม่ออกอยู่ดี

เพื่อนๆ เดินไปแล้ว เหลือเจ้ายังจมกับความครอบงำคนเดียวท้ายตรงนี้ เมื่อเงยหน้ามองไป อีกไม่ไกลค่อยๆ ก้าวต่อไป" ทาเคชิ"

[Sweet_devil]

ใกล้เข้ามากับหอส่องสัตว์หนองผักชี ยามนี้นักท่องเที่ยวไปไหนกันหมดนะ นี่แค่บ่ายสองโมงกว่าๆ เองนะคะ วันหยุดด้วย..

งั้น..งานนี้เราครองหอส่องสัตว์เลย ครองตรงไหน ครองตรงที่พักเท้าด้านใต้ ที่ร่มรื่นตรงนี้นั่นเอง..

ลมที่พัดเอื่อยๆ ให้เหงื่อที่ท่วมกายเหือดแห้งบ้าง..

ก๊อกมายืนด้านหน้า พร้อมน้องเบียร์ และตี๋ ตาวุฒิ นั่งมวนยาไทยข้างๆ สายตาท่าทางและคำถูดหยอกเย้าของตาวุฒิ ทำให้พวกเราหัวเราะได้เสมอ กับวิธี เทคนิคการให้บริการนักท่องเที่ยวอย่างพวกเรา

[Sweet_devil]

หอส่องสัตว์ที่เงียบงัน เสียงอี๊ดแอ๊ดไกลๆ อาจเป็นใบไม้สีลำไม้ก็เป็นได้ เสียงที่อื้ออึงข้างหู ทำให้เจ้าไม่ได้ศัพท์อะไรแล้ว ลมจะใส่ เพราะอากาศที่ร้อนอ้าวเดี๋ยวร้อนเดี๋ยวเย็นเช่นนี้ เริ่มปวดหัวแล้วสิ

เรานั่งพักกันที่หอส่องสัตว์ มองแอ่งนำด้านล่างที่สัตว์ป่ามักจะมาหากินน้ำเสมอ จากถนนมาที่หอส่องสัตว์ประมาณ 700 เมตรมั๊งคะ ไม่ไกลเท่าไรนัก

เราพักกันได้แป๊บเดียว น้องทากุจังก็เริ่มไต่ขึ้นบนถุงกันทาก ธ่อ เสียชื่อ ถุงกันทากเลย. ทากไม่ขึ้นขา แต่ทากขึ้นหัวขึ้นคอเป็นว่าเล่น แหย๋ง

[Sweet_devil]

แนวต้นหญ้าที่ได้ระดับ พัดอ่อนไหว บางทีเจ้าก็เห็นต้นหญ้าโอนเอนไปตามกระแส หวนนึกถึงใครบางคน..วันที่ฝนหล่นพรำ จะมีสักวันไหม ที่เจ้าได้พาใครๆ มาชื่นชมธรรมชาติบนมรดกโลกเขาใหญ่เช่นนี้..

สิ่งต่างๆ รอบกายยามนี้ดูสดชื่นบนความเงียบเหงา เจ้ามองเพื่อนๆ เจ้าเห้นรอยยิ้ม เจ้าเห็นความสุขลอยตรงหน้า เหมือนเห็นเทวดา ที่มีอะไรบนศรีษะ เหมือนในนิทาน นิยายปรำปรา..

ทุ่งหญ้า...

[Sweet_devil]

ตาวุฒิ นั่งทอดลมเล็กน้อยตรงนี้ พร้อมหยิบถุงพลาสติก ใสยาเส้น และกระดาษน้อยๆ ที่ตัดไว้เพื่อมวนยา ออกมา.. แล้วค่อยๆ บรรจงใส่ยาเส้น เมือได้ตามต้องการก็ม้วนให้เป็นมวนเหมือนบุหรี่... เมื่อนำเข้าปากแล้วก็จุดไฟ..

ตี๋กับเบียร์ ไปยืนมองป้ายด้านหน้า ชายเต ยืนยิ้มเผล่ "เจ้า.. ดีใจได้เจอเจ้า" (สะตอว่ะ)

[Sweet_devil]

เบียร์ ของเจ้า ปีนึงแล้วกับการเดินทางที่สานฝัน ตาดตาเก็ดพร้อมชายเต คู่หูคู่ฮา ที่ให้เจ้าดูแล ยินดีมาก ดีที่แกรไม่อ้วกใส่ช้าน เออนึกถึงเต้นท์สวาทริมห้วยตวย แล้วตลกดีนะ

เบียร์ตัวสูงได้ส่วน เวลากอดเจ้าเจ้าจะอยู่ได้แค่ราวนมเบียรเอง.. หงิง... เซ็งเลย ทำไมเจ้าไม่สูงเหมือนน้องเบียร์บ้างนะ

เบียร์รู้สึกดีที่ได้มาพักผ่อนที่นี่..

[Sweet_devil]

ตี๋สามเฝอ ชายหนุ่มมาดแมนอีกคน ที่เจ้าคิดถึงเสมอ สายตาเย้ายวน คำพูดคำจาบ่งบอกได้ว่า ปาก นี่นะ กัดเจ็บซะ แต่เจ้ามึน ไม่รักไม่หยอกแน่นอนใช่ไหม

เราพบกันที่ตาดน้ำพาก ตาดห้วยปิง จำได้เลย คืนฝนตกกระหน่ำ ไม่ใชฝนพรำ เจ้ากะพี่แอ๋วกระโดดหลบพายุร้าย เข้ากองกลาง เจ้ากระโดดเข้าไปนอนถุงนอนเดียวกับตี๋ ตี๋หลับได้หลับดีไม่สนใจอะไร แถมยินดีแบ่งถุงนอนให้เจ้าด้วย ขอบคุณค่ะ

งานนี้ตี๋อยากมาเลยจัดให้อยากเทียงให้ดูตี๋ตอนก่อนเดินป่า กับตี๋ตอนนี้ ต่างกันราวมือกะแขน..คริ

[Sweet_devil]

ชายเต.. ผู้ดูแลเจ้าทุกทริปไป กับกล้องตัวเก่งที่นอนในถุงกันน้ำ ชายเตมักช่วยเจ้าแบกของเสมอ ยอดเยี่ยมในความอดทน ไกลแค่ไหนกับเจ้าถ้ามีเวลาจะให้เจ้าพาไป..

ฃายเตเป็นหนุ่มหน้าใส ไสไปโน่นนนนนน คำหวาน ๆ มักออกมาจากปากและความคิดชายเตเสมอ..

ทุกคนที่เจ้าพบ ทำไมดีกับเจ้าเสมอต้นเสมอปลาย บางทีไม่ได้หวังอะไรแค่มิตรภาพ กำลังใจดีๆ ให้แก่กัน..เราก็มีความสุขร่วมกันได้ ไม่เว้นชายหรือหญิง...

[Sweet_devil]

พักกันพอหายเหนื่อยแล้ว เรา 5 ชีวิตเริ่มเดินทางกันต่อ ไปยังป่าด้านใน..

เจ้ามองไปรอบๆ กาย ค่อนข้างเหนื่อย..ใจมากมาย ในความรู้สึก เจ้าหันไปมองรอบๆ กาย ป้ายหอส่องสัตว์ ที่เจ้าอยากวิ่งไปเก็บภาพ ดูตัดกับบรรยากาศ ทุ่งสีเขียว ฟ้ากระจ่าง.. ทำไมดูเงียบงันแม้แต่เสียงชะนีไกลๆ ยังไม่ได้ยินเลยค่ะ

เจ้ายืนมองไปยังแอ่งน้ำไกลๆ เผื่อจะพบสัตว์ป่าสักตัวมาเล่นน้ำ ยังไม่เห็นเลย.. ทำไม...

[Sweet_devil]

เมื่อพร้อม... ตี๋ก็พร้อมจัดแจงเสื้อผ้า คริ คริ ป่าวหรอก จับทากมั๊ง ไม่ก็สำรวจ เจ้าพ่อทาก

[Sweet_devil]

ยังเดินไม่เท่าไร เราก็พบซากขาเก้งหรือกวางไม่รู้ด้านนี้ ตาวุฒิ บอกเราพร้อมจับให้ดูและวางไว้ที่เดิม นี่แหละชีวิตสัตว์ป่า บางทีเจ้าอยากได้ภาพบ้างเพื่อเก็บภาพสัตว์ป่าแต่ความกลัว ทำให้เจ้าแค่นึกก็ไม่เจอดีกว่าคะ นึกถึงตอนเจอช้างป่า ที่ภูหลวง น่ากลัวอ๊ะ

[Sweet_devil]

ระหว่างเดินขึ้นเนินบ้าง กระโดดหนีทากบ้าง น้ำแฉะบ้าง เจ้าก็ไม่มีภาพอีกเลย แหยงอ๊ะ แหยง มาป่าก็บ่อย เจอทากก็เยอะ ทำไมเจ้าไม่ชินสักที เสียงกร๊ดกร๊าด วีดว้ายทำให้หนุ่มๆ รำคาญ เดือดร้อนชายเต..ต้องใช้ตรินบ้างไม้บ้าง เขี่ย.. ให้ แล้ว... เจ้าก็เดินไม่ไหว เดือดร้อนตาวุฒิ มาแบกเป้เจ้าไป..

ระยะทางแค่ไม่กี่กิโเองนะคะ สามกิโลมั๊ง...