รีวิว การเดินทาง > ท่องไปในต่างแดน

ปลายฟ้า ลาวเหนือ

(1/3) > >>

Jaownang:
มาจองกระทู้ เล่าเรื่อง การเดินทางที่ดูจะเรียบง่ายแต่มีอะไรรายทาง ทั้งมิตรภาพ ทั้งการโดนทิ้ง (คนเดียว) ทั้งเพื่อนใหม่ ทั้งสิ่งแตกต่างรายทาง ธรรมชาติที่หาดูค่อนข้างยาก บรรยากาศแต่ละสถานที่ ค่อยๆ เป็นไป แต่นั่นคืออารมณ์แห่งการเดินทาง ที่รวมเป็นหนึ่งใจเดียวกันได้อย่างลงตัวจนจบ เจ้ารักทุกคน...รวมถึง... ลาวเหนือในจินตนาการ

ความฝันอีกอย่างกับการแบกเป้ขึ้นตอนเหนือสุดของ สปป ลาว ออกไปทางเวียดนาม ที่แข่งกับการเดินทาง แข่งกับเวลาที่มี คงไม่ทันแน่เลย ฤดูฝนเป็นอะไรที่เขียวขจีล้ำลึก แต่ทว่าสายฝนที่หล่นพรำ...ตลอดรายทาง เหมยเมฆหมอกที่บังตา...ทำให้เราทุกคนไม่ได้ภาพที่งามตา..แต่เราเก็บหลายสิ่งหลายอย่าง ไว้ด้วยสายตาและความทรงจำ..

ภาพจากกล้องซัมซุงตัวเล็กที่คล่องตัว ย่อภาพและใส่ตัวอักษรใน โฟโต้สเคป..ค่ะ

Jaownang:
การเดินทางที่ทรหดจากกทม.ไปเชียงของ นอนไม่หลับอยากจะกลับพร้อมกัน.... ฝนตลอดรายทางตั้งแต่ต้นจนจบ แล้วเช้าเชียงของเราจะข้ามด่านได้ไหม... กับการเดินทาง ตม.เชียงของ ที่กำลังจะทำสะพานไทยลาวเริ่มแล้ว แต่เราไม่ข้ามสะพานเพราะสะพานยังไม่เสร็จสายน้ำโขงที่เงียบงันฝั่งไทย แต่เคลื่อนไหวฝั่งลาว.... เริ่มต้นขึนกับเช้าวันใหม่ กับการทำเรื่องผ่านแดนอย่างง่ายๆ

ถึงฝั่งลาว นทท. มากหลายเพราะตม.ที่เล็ก มีที่แลกเงิน มีการทำประกันเพิ่มอีกจุด จนท.คนเดิมมองหน้าเจ้าแล้วบอกว่า มาอีกแล้ว ...... (อุ๊ย จำชื่อได้ด้วย)

เราแลกเงินกันเป็นล้านกีบ แล้วใครจะเก็บ...

Jaownang:
ข้ามแดนแล้วเรารีบบึ่งรถสามล้อเครื่องไปขนส่งสายเหนือเพื่อให้ทันการเดินทาง แต่ทว่าเราก็ไปไม่ทันรถเส้นทาง ห้วยทราย หลวงน้ำทา อุดมไซ ค่ารถคนละ 11000 กีบ ต่อคนเจ้าลืมไปว่าตอนต่อรองดันต่อเป็นเงินไทย แต่ถ้าเป็นเงินลาวจะง่ายกว่า ปกติคนละ 10000 กีบเองคะ

เมื่อไม่ทันจะทำอย่างไร จากการเดินทางครั้งก่อน เจ้าตีตั๋วไปหลวงน้ำทาด้วยค่ารถ 55000 กีบ เอาค่ะ ไปก่อน ดีกว่ารอรถเที่ยวบ่าย...

เส้นทางสีน้ำเงินคือขาไป เส้นสีเขียวคือจุดหมายที่ต้องการให้ถึง สีแดงคือเส้นทางกลับเป็นวงกลม

Jaownang:
ระหว่างขึ้นรถ เราได้เพื่อนใหม่เป็นหนุ่มชาวลาวเชื้อสายม้ง ที่จะกลับไปเยี่ยมบ้านที่เมืองก่อนถึงหลวงพระบาง ความน่ารักในนิสัย การพูดช้าเนิบๆ ไม่ทันเจ้าเลย ปอแนเริ่มต้นพูดคุยคนทั้งคันรถหันมามองและสดับฟัง บางทีเราก็พูดภาษาอังกฤษบ้าง ตลอดเส้นทางที่ไม่มีแสงแดด มีแต่สายฝนหล่นพรำ การเดินทางเรานั่งกันด้านหลังรถแบบนี้

ลี่ คือนามของเขา ซึ่งชอบใจเราและขอตามไปเมืองเหนือของสปป.ลาวด้วยคน แต่ลี่ไม่มีเงินมากพอ  ฉะนั้น เราต้องเจียดเงินที่มีเพื่อเป็นการเดินทางของลี่เพิ่มอีก 1 คน กะว่า ปลายทางที่อุดมไซทางแยกไปหลวงพระบาง เผื่อลี่จะเปลี่ยนใจ ....แต่ลี่บอก ไม่เปลี่ยน ไปเยี่ยมบ้านช้าไปสองสามวัน ไม่เป็นไร

รถบัสในลาวไม่ได้ใหญ่เหมือนบ้านเราแต่ความอบอุ่นมีมากกว่า นั่งมันทุกที่ที่มีที่นั่ง ขนาดทางเดินยังมีเก้าอี้ให้ผู้โดยสาร แต่บ้านเรา ยืนมันไปเหอะ ทนได้ทนไป....

Jaownang:
การเดินทางเลนส์ขวา ทำให้เจ้าเริ่มงงๆ มาหลายรอบก็งงทุกรอบ จับอะไรไม่ค่อยถูก ถนนสองเลนส์กับเส้นทาง 3r ไปหลวงน้ำทา ผ่านเวียงภูคา ผ่านหมู่่บ้าน ผ่านทุ่งนา ผ่านป่าเขา ฟังเพลงเบาๆ เคล้าสายฝน เจ้าว่ามันเยี่ยม...

ผู้คนที่นั่งกันบางคนก็หลับ บางคนก็ตื่น ทางที่คดเคี้ยว แต่ก็ยังน้อยกว่าแม่ฮ่องสอนบ้านเรา 195 กม.. กับเวลาเกือบสามชม.. เล่นเอาเบื่อเหมือนกันเพราะถ่ายภาพไม่ได้เลย

เก็บภาพเพลินๆ อยู่ๆ เจ้าสองคนนี่ก็โผล่มา... เล่นเอาตกใจเลย

การนั่งริมหน้าต่างต้องระวัง ถ้าคนหน้าเกิดอยากจะถ่มน้ำลายพี่แกก็ถ่ม เกิดแกอยากจะล้างมือแกก็ล้าง เกิดพี่แกรอยากจะอ้วกบนรถแกก็ทำ วุ๊ย เล่นเอาไม่กล้าเปิดกระจกรับลมเลยเจ้า

นำร่อง

[0] ดัชนีข้อความ

[#] หน้าถัดไป

Go to full version